Gaan we in China voor meer inflatie of voor een revaluatie van de Yuan?

Een tijd lang ging al het nieuws over China over de stagnerende economische groei, de noodzaak om de nationale munt, de renminbi (betekent “geld van het volk” en wordt uitgedrukt in yuan), te revalueren en de slechte behandeling van buitenlandse investeringen. Recentelijk zijn de belangrijkste thema's: kan China Noord Korea onder controle houden, zal het land mee doen aan de boycot van de Veiligheidsraad van Iran en zal de economische groei onder of boven de tien procent uit komen? Zo gezien lijkt de titel van deze bijdrage niet bij de actualiteit aan te sluiten. Toch is inflatie of revaluatie het echte dilemma. China heeft er nu eenmaal voor gekozen de waarde van de nationale munt niet door de markt te laten bepalen. Volgens allerlei berekeningen zou de yuan misschien wel 40 procent duurder moeten zijn ten opzichte van de dollar dan op dit moment. Dan zou de uitvoer van China dalen en de export van de Verenigde Staten kunnen stijgen en dan zijn we af van die houdgreep waarin deze twee landen elkaar houden. Momenteel heeft de VS China nodig om aan goedkope produkten te komen en China heeft de VS nodig om de enorme berg dollars die het land in de loop der tijd verdiend heeft door meer te exporteren dan te importeren te kunnen laten renderen. Aanvankelijk werd dat geld in Amerikaanse staatsobligaties belegd. Tegenwoordig koopt China veel meer en dan vooral grondstoffen en mijnbouwbedrijven.
De koppeling van de yuan aan de dollar is een tijdje losgelaten. Toen was de munt aan een mandje valuta gekoppeld, maar het was niet bekend aan welke valuta en hoe zwaar de weging was. Maar, toen het in 2009 duidelijk werd dat de wereld weer in een recessie verkeerde, koppelde China de yuan opnieuw aan de Amerikaanse dollar. Die is echter de laatste tijd alleen maar in waarde gedaald. Dat betekende dat de Chinese munt in 2009 en 2010 nog eens 30 procent goedkoper werd in plaats van duurder! Toen de wereldeconomie in de eerste helft van 2010 begon aan te trekken kon China daar dan ook gelijk van profiteren en stegen de exporten weer als vanouds.

 

 

 

Nu het weer goed gaat in China kun je verwachten dat het land voor een revaluatie zal gaan. Dat heeft het land inderdaad vlak voor de aanvang van de G20 in juli 2010 ook aangekondigd, maar typisch op zijn Chinees, namelijk een minimale aanpassing. Waarom willen ze niet meer revalueren?
In de eerste plaats wil China niet de indruk geven dat het de VS zou gehoorzamen.
In de tweede plaats vinden de regeringsleiders in Beijing het belangrijker dat het op export gerichte ontwikkelingsmodel voortgaat, dan dat de binnenlandse consumptie zou stijgen. Er zijn ten slotte nog minstens 200 miljoen mensen op het platteland van China die daar in armoede leven en om die mensen een betere levenstandaard te geven is het nodig dat zij in de exportindustrie werken.
Ten slotte is de inflatie in China nog onder de tien procent, dus waarom zou je de groei gaan afremmen door een duurdere yuan?
Concluderend is reëel te verwachten dat de yuan in de toekomst meer waard zal worden ten opzichte van de euro en US dollar, maar dat deze stijging waarschijnlijk grillig zal verlopen.    
Goris & Ladru Vermogensbeheer laat u profiteren van deze stijging middels een belegging in het Lombard Odier Emerging Market Local Currency Bond Fund.

 

Foto boven: Sjamaan in Lijang

Foto onder: Hemelwachter Huatingtempel in Kunming

Foto’s door Ronald Ladru, april 2010